De Balmooz is een speciaal uit verende materialen samengesteld gebouw.
Ik las de uitgave van de Vlaamse Bibliotheek, de uitgave met een foto van Snoek op de cover (anders dan hiernaast afgebeeld) en een nawoord dat deze verhalen kadert in de traditie, de hiërarchie van het Vlaamse letterenland van … nu ja … van toen. Over de landsgrenzen heen wordt daarbij niet gekeken – Gust Gils, Pernath, Claus, … wie verder kijkt ziet enkel damp.
Nochtans, las ik niet meer dan enkele dagen voor ik Reptielen en amfibieën las De mierenmoordenaar van Julio Cortàzar en is het schier onmogelijk om niet de overeenkomsten te zien. Waar de één tijgers en wolken laat opdraven, doet de ander het met jezuïeten en vrouwenlijven. Het resultaat is niet zelden eender … literatuur die me doet grollen en schommelen van plezier.
De bibliotheekcatalogus trefwoordt dit als ‘grotesken’. Grotesk …
Overigens, zou iemand ter Vlaamse lande het al aangedurfd hebben een cultureel centrum of een bibliotheek ‘De Balmooz’ te dopen. Een café desnoods?
Reptielen en amfibieën / Paul Snoek ; nawoord Dirk De Geest. – Antwerpen : Houtekiet, 2001. – 78 p. – ISBN 90-5240-614-6. – Librarything
