The Ballad of Dingus Magee

The Ballad of Dingus Magee

aanrader, Engelstalige literatuur, Romans & Verhalen

The Ballad of Dingus Magee

De latere boeken van David Markson zijn zo verslavend, dat het jezelf ontzeggen van zijn vroegere werk – ook al is het van een andere orde, amper te vergelijken eigenlijk – al te wreed is. Er is natuurlijk het hilarische Springer’s Progress, maar als je nog iets dieper in zijn oeuvre graaft kom je enkele heuse … westerns tegen.*

Hoewel … Dat de western The Ballad of Dingus Magee geen alledaagse western is, blijkt al meteen op de titelpagina, waar de ondertitel Being the Immortal True Saga of the Most Notorious and Desperate Bad Man of the Olden Days, his Blood-Shedding, his Ruination of Poor Helpless Females & Cetera; also including the Only Reliable Account ever offered to the Public of his Heroic Gun Battle with Sheriff C.L. Hoke Birdsill, Yerkey’s Hole, New Mex., 1884, and with Additional Commentary on the Fateful and Mysterious Bordello-Burning of the Same Year; and furthermore interspersed with Trustworthy and Shamelessly Interesting Sketches of “Big Blouse” Belle Nops, Anna Hot Water, “Horseface” Agnes, and Others, hardly any Remaining Upright at the End je naar het puntje van je stoel doet schuiven. Alleen echte schrijvers weten immers dat een ondertitel meer kan zijn dan een genre-aanduiding, en wanneer zo’n ondertitel dan ook nog eens langer dan een ademtocht is, kunt g’er vrij zeker van zijn dat er ook aan de overige woorden wel enige aandacht werd besteed …

The Ballad of Dingus Magee is het relaas van een revolverheld, van de sheriff die hem op de hielen zit, de bordeelhoudster en nog enkele andere personages die we kennen uit strip- en filmwereld. In een taaltje vol pruimtabak volgt cliché op plotwending op fijn- en grofzinnige cowboypraat op speels doorprikken van een boekvol mythes van het Wilde Westen, waarin zowat elke afgevuurde kogel alleen per ongeluk doel treft.

Wat moeten we geloven van die cowboyhoeden? Is het – en hier ligt de latere Markson reeds op de loer: Wild Bill were sitting at a poker table with’n his back turned when they shot him in it. Billy Bonney were on his way to carve hijzelf a slice of eating beef when Pat Garrett kilt him in a dark room without no word of previous notice neither – ook niet verdacht dat zoveel ‘revolverhelden’ stierven nadat ze in de rug geschoten werden? Waar zijn die dappere figuren die elkaar zenuwslopend lang in de doordringende ogen keken, alvorens ze sneller dan ieders schaduw een sheriff-ster doormidden schoten? Het Wilde Westen van Markson is er een zonder die onverschrokken of edelmoedige helden, maar eentje vol klungelige, in hun rafelige ondergoed rondhuppelende, nogal opportunistische, door vrouwen met paardengezichten achternagezeten, wannabe’s.

Het boek is minder fantastisch dan Ghost Town van Robert Coover. Maar dat heeft meer met Ghost Town te maken dan met The Ballad of Dingus Magee.

* Ik stoot ook, maar dat zou ook wishful thinking kunnen zijn, op de titel Women and vodka, een bloemlezing van oude Russen, samengesteld door ene David Markson … en zo is er nog eentje: Great Tales of Old Russia

** Er is zelfs een filmbewerking! Met scenario van Joseph Heller! Met Frank Sinatra in de hoofdrol! Maar eh … het boek is beter dan de film


The Ballad of Dingus Magee / David Markson. – Berkeley : Counterpoint, 2008. – 154 p. ; 21 cm. – 9781582434100. – Meer over dit boek op Librarything