Granta 133 : What Have We Done

Engelstalige literatuur, Romans & Verhalen, Tijdschriften

Granta 133 : What Have We DoneEen mooie titel, een knappe cover, en ook binnenin aardige foto’s. Het voorwoord is wat mak, defaitistisch haast, gedrenkt in Syrische onmacht en IS-angst. De wereld is om zeep, het is met de moed der waanhoop dat Rausing haar editoriaal afsluit met de wens dat het leesplezier dat deze Granta ons beoogt te bezorgen voldoende tegenwicht zal bieden.

Ik deed er lang over om deze Granta uit te krijgen. Het meeste ben ik alweer vergeten … Leesplezier? Ik blader.
Het eerste tekstje is te kort om indruk gemaakt te hebben. Het tweede, van Ben Marcus, herinner ik me nog wel, maar schudde mijn boot niet. Net zo het verhaal van Ann Beattie. Over walvissen lees ik altijd graag, – ik overweeg een afzonderlijke rubriek in de orl, maar bezit nu enkel Moby Dick, de boeken van Philip Hoare en een pod-boekje over de walvissenjacht in de 18de eeuw – dus dat gold ook voor het artikel van Rebecca Giggs, over een aangespoelde walvis. Verontrustende (foto-)bijdragen verder over het World Championship Taxidermy, en over de nucleaire tijdbom Sellafield.

De tweede helft van deze Granta herinner ik me beter. Een etnografisch boottochtje op een Canadese rivier, een weinig boeiend verhaal van David Szalay, overgeslagen poëzie, en een lange, lange tekst over landdisputen in Roemenië. Al bij al blijkt de wereld nog steeds om zeep.

Achterin wordt Granta 135 aangekondigd, gewijd aan New Irish Writing. Daar wachten we op. Kwijlend en met enig ongeduld, hongerig en wild in de handen klappend. (Een beetje lui ga ik er meteen van uit dat nummertje 134 de moeite niet zal zijn, anders hadden ze daar toch ook wel iets over gezegd, niet?)


Granta 133: What Have We Done / ed. Sigrid Rausing. – London : Granta, 2015

Meer info bij Librarything