mother night

Mother Night

Engelstalige literatuur, Romans & Verhalen

mother nightHet boek oogt niet fris. Meesurfend op de geest van de tijd zult u ongetwijfeld ‘Eigen schuld, dikke bult’ zeggen, een piepkuiken de nek omwringen en uzelf een miskende, onder zwavel bedolven, Borgiapaus wanen. Maar het boek oogde van bij de aankoop al niet zo fris. It never stood a chance. En zodra er hier in huis opnieuw een regering aan de macht komt met een langetermijnvisie op solidariteit, zal ik hoogstpersoonlijk contact opnemen met een boekhandelaar om er voor te zorgen dat de tekst van Mother Night een echte(!) kans krijgt om gelezen te worden.

Want, laten we eerlijk zijn … een boek dat er dermate armoedig uitziet, stop je al eens vlug vlug in je jaszak, ook wanneer het regenen gaat, en sleur je vervolgens achteloos met je mee naar voetbalwedstrijden, schoolpoorten, friettenten, schoonfamiliefeestjes en discotheken. Je leest het tijdens bijeengeharkte en gestolen momenten, die je ook had kunnen besteden aan het spekken van Kaaimaneilandrekeningen of aan het bijtrimmen van het haar op de baard van je aaibaarheid. Je aandacht is nu eens bij de bal, dan weer bij de benen van de juf, of bij dat eeuwige dilemma tussen een grote of een kleine saté. Of een porsche. Of een pensioen. Of een F-16.

Ik ben een andere Vonnegut gewoon. Mother Night is zwaarder, droger. De humor is in dit boek niet afwezig, maar het is de humor van de personages, niet die van de Vonnegut die ik ken van zijn verhalen of van The Sirens of Titan.

Mother Night is eerder een psychologische (niet spannende) spionageroman, met een moraal: make love, not war … Een verhaal waarin het hoofdpersonage niet zozeer ‘fout’ blijkt te zijn geweest in de oorlog – of niet fout – maar meesurfend. Campbells contraspionage is niet het gevolg van een standpunt, het is geen daad van verzet of overtuiging. Het bleek niet meer dan een optie. En door het aanvaarden van die optie, blijkt Campbell niet alleen zijn nut te hebben voor de geallieerden, maar groeit hij tezelfdertijd uit tot een boegbeeld van het nazisme, zonder wie – zo wordt er gesuggereerd – vele nazi’s misschien een pak minder nazi waren geweest. Verder blijken zijn vooroorlogse theaterteksten, kritiekloze liefdesverhalen, uit te groeien tot nationale epossen in het Stalinistische Rusland en wordt hij ook daar, zij het geplagieerd door een ander, op handen gedragen. Zichzelf houdt hij voor ogen dat enkel de liefde telt, maar de groten der aarde luisteren ontroerd naar zijn gecodeerde oorlogsberichten en toneelstukken.

Er is een ontknoping, er is wat ontreddering, er is een moraal. (Er is altijd een moraal. Je kunt maar beter de liefde bedrijven …)


Mother Night / [by] Kurt Vonnegut. – New York : Dell, 1996. – XII, 192p. ; 18cm. – ISBN 0-440-15853-2. – Meer info bij Librarything en hier