Reis naar het einde van de nacht

boekstaren, Franstalige literatuur, Romans & Verhalen

Eén voor één neem ik mijn boeken uit de kast, betast ze, bepotel ze, doorblader ze. Ik begin links van boven bij de A en ga zo de kamer rond, dwaal door de poëzie in de traphal, de prentenboeken in de kinderkamer, de kunstboeken in de woonkamer tot ik – meer dan 2900 boeken later – opnieuw bij A uitkom en van voren af aan begin …

#763 – Reis naar het einde van de nacht / Celine ; [geill. door] Tardi ; vert. E.Y. Kummer. – 13de geill. dr. – Amsterdam : Van Oorschot, 1989. – 380 p. ; 30 cm . – ISBN 90-282-0739-2. – Staat tussen DE VERLIEFDE DUIVEL van JACQUES CAZOTTE en GUIGNOL’S BAND van LOUIS-FERDINAND CELINE. – Gelezen

tardiHet boek verhuist naar de romans. Integrale tekst, illustraties naast die tekst … misschien moet ik dan ook maar de Frankenstein verhuizen … (Ik sta op, neem het boek uit het rek, draai me om, maar zie al meteen dat ik bij de S van Shelley te weinig plaats heb … daar moet eerst geschoven, mogelijks zelfs uitgedund …) 

Ik las het niet, nog niet. Ik kwam, i.t.t. de meeste mensen, tot Céline via Dood op krediet. Voor Reis naar het einde van nacht ging ik zelfs op E-Bay, en het kostte me eigenlijk niets …

Hetzelfde boek verscheen ook met een blauwe cover. Maar deze witte is me liever … Toch zal het nooit een favoriet worden. De tekeningen van Tardi zijn me te cartoonesk, en vooral: het lezen in kolommen is een gesel.

(Het ziet er wel niet uit, dat grote boek naast de kleintjes … maar ik moet toegeven dat het in dit boek in de eerste plaats over de tekst van Céline gaat, niet over de prenten van Tardi …)

(Maar het ziet er echt niet uit … dit is een tijdelijke huisvesting … eenmaal de strips geboekstaard zijn moet hier verder over nagedacht worden …)